سيّم‌ مخرج بول را باب مطلق طهارت دادن نه باب مضاف مثل كلاب و امثال آن و نه به كلوخ كه آن مذهب سنّيانست امّا مخرج غايط را كه حوالى آن موضع بآن آلوده نشده باشد به كلوخ و لته و پنبه و امثال آن طاهر مى‌توان كرد هر چند كه آب ميسّر باشد امّا لازم است كه از سه نوبت كمتر نباشد اگر چه بدو نوبت يا كمتر پاك شود و اگر حوالى آن آلوده شده باشد پاك كردن آن باب مى‌بايد و بس امّا آن پنج چيز كه حرامست:

اوّل‌ مخرج غايط را به سرگين پاك كردن هر چند سرگين از حيوانى باشد كه گوشت آن حلال است.

دوّم‌ به چيزى پاك كردن كه خوردنى باشد مثل ميوه و غير آن.

سيّم‌ به استخوان پاك كردن كه آن نيز حرام است.

چهارم‌ به چيزى پاك كردن كه محترم باشد مثل كاغذى كه علم دين بر آن نوشته شده باشد و اگر بيكى از سه چيز اوّل پاك كند طاهر مى‌شود امّا آن فعل حرام است امّا اگر به آخرين پاك كند از روى استخفاف كافر مى‌شود.

پنجم‌ به دستى استنجا كردن كه در آن دست انگشترى باشد كه نام محترم بر آن نقش شده باشد مثل نام يكى از ائمّه معصومين عليهم السّلام هر گاه گمان آن بود كه نجس مى‌شود.

و امّا آن پنج چيز كه سنّت است:

اوّل‌ آنست كه در جائى نشيند كه هيچ كس او را نه بيند مثل گودال يا پس ديوار.

دوّم‌ آن كه در وقت داخل شدن به طهارتخانه اوّل پاى چپ خود را پيش كند و در وقت بيرون آمدن پاى راست را.

سيّم‌ آن كه در وقت طهارت كردن سنگينى بدن خود را بر پاى چپ اندازد.

چهارم‌ آن كه سه نوبت از مقعد تا بيخ ذكر را مسح نمايد و بعد از آن از بيخ ذكر تا سر حشفه و بعد از آن سه نوبت ذكر را بفشارد.

پنجم‌ آن كه اوّل مقعد را طهارت دهد و بعد از آن ذكر را.

و امّا آن هشت چيز كه در وقت طهارت كردن بفعل آوردن آن مكروه است:

اوّل‌ روى يا پشت خود را به جانب آفتاب يا ماه كردن به عنوانى كه نور آفتاب يا ماه به عورتين او بتابد و يا روى به جانب باد بول كردن.

دوّم‌ بدست راست استنجا كردن.

سيّم‌ بول كردن در زمين سخت كه بيم آن باشد كه قطرات بول برگردد.

چهارم‌ بول كردن در سوراخهاى حيوانات مثل مورچه و مار و امثال آن.

پنجم‌ طهارت گرفتن در شارع و در جائى كه مردم از