يا عبد اللَّه، اذكر العهد الّذي فارقتنا عليه من دار الدّنيا إلى دار الآخرة شهادة أن لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له و أنّ محمّدا عبده و رسوله أرسله بالهدى و دين الحقّ ليظهره على الدّين كلّه و لو كره المشركون، و أنّ خليفته من بعده أمير المؤمنين و سيّد الوصيّين عليّ بن أبي طالب ثمّ ولده الحسن ثمّ الحسن ثمّ عليّ بن الحسين ثمّ محمّد الباقر ثمّ جعفر الصّادق ثمّ موسى الكاظم ثمّ عليّ الرّضا ثمّ محمّد التّقيّ ثمّ عليّ النّقيّ ثمّ حسن العسكريّ ثمّ الخلف المنتظر محمّد المهديّ صلوات اللَّه و سلامه عليهم أجمعين، على هذا حيّيت و على هذا متّ و على هذا تبعث إن شاء اللَّه تعالى.

و اگر ميّت زن باشد به جاى يا عبد اللَّه اذكر العهد يا أمة اللَّه اذكر العهد بگويد.

دوّم‌ آن كه سوره و الصّافات و يس نزد او بخوانند.

سيّم‌ آن كه اگر جان به دشوارى دهد او را نقل نمايند به جايى كه هميشه در آنجا نماز مى‌كرده تا جان به آسانى سپارد.

چهارم‌ آن كه چون اجابت امر حق نمايد چشم و دهان او را بهم آورند.

پنجم‌ آن كه او را تحت الحنك بندند تا دهانش باز نشود.

ششم‌ آن كه او را به چادر شبى يا پرده به پوشانند.

هفتم‌ آن كه هر دو دست او را به پهلوى او بكشند.

هشتم‌ آن كه بعد از و الصّافات و يس آن چه ميسّر شود از قرآن نزد او بخوانند.

نهم‌ آن كه اگر شب باشد چراغ نزد او روشن كنند.

دهم‌ آن كه مؤمنان را خبر كنند تا به تشييع جنازه او حاضر شوند.

يازدهم‌ آن كه چون جان سپارد در برداشتن او تعجيل نمايند.

و امّا آن سه امرى كه مكروه است:

اوّل‌ آن كه جنب يا حايض نزد او حاضر شوند.

دوّم‌ آن كه بر شكم او آهن گذارند.

سيّم‌ آن كه او را تنها نگذارند

فصل: سى و پنج امر تعلّق به ميّت دارد

از وقتى كه اراده نمايند او را غسل دهند تا وقتى كه خواهند او را كفن نمايند دوازده امر واجب است و پانزده امر سنّت و شش امر مكروه و دو امر حرام‌

امّا دوازده امر واجب‌

اوّل‌ آن كه در وقت غسل دادن عورتين او را به پوشانند.

دوّم‌ آن كه مرد را مرد بشويد و زن را زن مگر زن شوهر خود را و شوهر زن خود را كه هر يك مى‌توانند ديگر را غسل دهند و آقا كنيز خود را مى‌تواند غسل دادن امّا در غسل دادن كنيز[١] آقا را بعضى توقّف كرده‌اند بجهة آن كه بملك وارث انتقال يافته و مرد دختر سه ساله را و زن پسر سه ساله را

[١] اگر غسل دهنده ديگرى نباشد البتّه غسل دادن كنيز ترك نشود صدر دام ظلّه