جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ١٧ - فصل در احكام غسل دادن ميت
به يقين پس در همين روز ترك نماز و روزه كند و در اين چهار صورت در ايّامى كه احتمال حيض دارد بر او لازمست كه عمل مستحاضه بكند و روزه و نماز را ترك نكند
فصل خون استحاضه
اغلب اوقات سياه و غليظ نيست و به زردى مايلست و در وقت آمدن سوزش آن كمتر از سوزش خون حيض است و كرمى آن نيز كمتر است و استحاضه سه قسم است قليله و كثيره و متوسّطه قليله آنست كه خون بطرف پنبه كه به جانب بيرون فرجست نرسد در اين صورت واجبست كه آن پنبه را بيندازد و پنبه پاك به جاى آن بردارد و از براى هر نماز وضو بسازد و متوسّطه آنست كه خون از طرف ديگر پنبه بگذرد امّا از آن لتّه كه در كمربند مىكنند نگذرد در اين صورت آن چه در قليله واجبست برو نيز واجبست با تغيير دادن لتّه و يك نوبت غسل كردن از براى نماز صبح و كثيره آنست كه خون از لتّه بگذرد در اين صورت آن چه در قليله و متوسّطه واجبست برو نيز واجبست با دو غسل ديگر يكى از براى نماز پيشين و پسين و يكى از براى نماز شام و خفتن و مادامى كه وضو و غسل را به طريقى كه مذكور شد بفعل نياورد نماز او صحيح نيست و مجامعت به او نيز در قبل حرامست و بعضى برآنند كه مجامعت با زن مستحاضه بى آن كه عملهاى مذكوره را بفعل آورد مكروه[١] است و حرام نيست
فصل نفاس خونيست كه با زاييدن آيد
يا بعد از زاييدن پس اگر قبل از زاييدن آيد نفاس نيست و هر چه بر حايض حرام است مثل نماز و روزه و درنگ كردن در مسجد و غيره بر صاحب نفاس نيز حرام است و مجامعت به او و كفّاره مجامعت به طريقيست كه در حيض مذكور شد و عدد ايّام نفاس مقدار عدد ايّام حيض است اگر صاحب عادت باشد و غسل نفاس مثل غسل حيض است و اگر زن بزايد و مطلقا خون نبيند غسل بر او واجب نمىشود و بدان كه ميانه مجتهدين خلافست در آن كه اكثر مدّت نفاس چند است اصحّ آنست كه ده روز است و اگر بعد از زاييدن يك لحظه خون بيند و ديگر مطلقا خون نه بيند تا روز دهم و در روز دهم نيز يك لحظه خون بيند و نيز منقطع شود در اين صورت كلّ آن ده روز ايّام نفاس او است پس اگر آن ده روز از رمضان باشد و روز اوّل غسل كرده باشد و تا روز دهم نماز و روزه را به جا آورده باشد آن نماز و روزه باطل خواهد بود و بر او قضاى آن نمازها واجب نيست امّا قضاى روزهها واجبست
[احكام الأموات]
فصل در احكام غسل دادن ميّت
و مقدّمات و توابع آن بدان كه صد و بيست و شش امر است كه تعلّق به ميّت دارد از وقت احتضار يعنى سكرات تا وقتى كه او را در قبر سپارند از آن جمله بيست و هفت امر واجب است و هفتاد و يك امر سنّت و بيست و شش امر مكروه و دو امر حرام و اين صد و بيست و شش امر به تفصيل مذكور خواهد
[١] و البته قول به حرمت احوط خواهد بود صدر دام ظلّه