طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ١٤١ - سخنان جاويدان امام در طب
خورد، يك سوم آن را براى غذايش و يك سوم آن را براى آبش و يك سوم ديگر را براى نفس كشيدنش اختصاص دهد.[١] مىگوييم: اشتها همان گرسنگى و نياز بدن به غذاست و ميل به خوردن از آنجا ناشى مىشود و منظور حضرت از اينكه آن چه را اشتها ندارى نخور، همان چيزى است كه بدن به آن ميل و رغبت ندارد.
وقتى بر خلاف ميل خورده شود، در بدن عكس العمل نامطلوبى مىگذارد از جمله اينكه ايجاد نفرت مىكند و باعث انقلاب در مزاج مىشود همان گونه كه انسان از دوا نفرت دارد و بدينسان نظام بدن مختل مىشود و از غذا آن قوت لازم حاصل نمىشود و در نتيجه اعصاب ضعيف و مضطرب مىگردد و گاهى اين اضطراب به مغز انتقال مىيابد چون منشأ اعصاب همان است و لذا امام مىفرمايد كه آن باعث حماقت و ابلهى مىشود. بعضى از حكما گفتهاند: چيزى را كه با اشتها مىخورى تو آن را خوردهاى ولى چيزى كه بدون اشتها مىخورى آن تو را خورده است، يعنى بيمار و ناتوانت مىكند.
و اما اينكه فرمود: چيز حلال بخور و نام خدا را به زبان آور، براى آن است كه اگر دقت كنى خواهى ديد كه عوامل سلامت بدن منحصر در ماديات نيست بلكه معنويات و روحيات نيز در آن تأثير دارد و مهمترين آنها اطمينان قلب و آرامش خاطر است كه نفوس آرامش مىگيرد و دلها صفا مىيابد. از آنجا كه غذاى حلال، نفس و روح را
[١] بحار الانوار ج ١