طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ١٣٨ - سخنان جاويدان امام در طب

مى‌رسند. از آن زمان به معالج طبيب گفته شد.[١]*** و نيز امام صادق ٧ فرمود: تا وقتى كه بدن تو بيمارى را تحمل مى‌كند از دارو بپرهيز.[٢] مى‌گوييم: منظور از اين سخن اين است كه بدن به طبيعت خود رها شود و داروهايى كه چه بسا باعث ناراحتى‌هاى ديگر شود، مصرف نگردد.

*** و نيز فرمود: كسى كه صحت بدن او بر بيماريش غلبه كند و در عين حال خودش را با چيزى معالجه نمايد و بميرد، من از او بيزار هستم. و در روايتى آمده كه او به ضرر خود عمل كرده است.[٣] مى‌گوييم: در اين باره احاديث متعددى از اهل بيت ٧ رسيده و منظور اين است كه بيماريها به طبيعت خود گذارده شود مادامى كه بدن آن را تحمل مى‌كند و نبايد تعادل مزاج را با علاج بر هم زد. امام رضا ٧ فرمود: معالجه بدن مانند تعمير خانه و اصلاح آن است كه كم آن به زياد آن منجر مى‌شود. و به عبارت ديگر بيمارى تخلف از قوانين طبيعى است و دارو اين تخلف و انحراف را آشكار مى‌سازد و چون اين تخلف در بدن به وجود آيد آن را از صحت دور مى‌كند.

[١] بحار الانوار ج ١٤

[٢] الفصول المهمه

[٣] همان