طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ١٦٢ - ٤ - تكبر
نداشته باشد.[١] و نيز فرمود: حسود بىنياز نمىشود.[٢] و نيز فرمود: حسود هميشه نفس مىزند و داراى دلى پر غم و اندوهى مداوم است و او زياد حسرت مىخورد و بديهاى او چند برابر است، او همواره غصه مىخورد اگر چه بدنش سالم باشد و نيز فرمود: حسد ايمان را مىخورد، همان گونه كه آتش هيزم را مىخورد.[٣]
٤- تكبر
تكبر حالتى است كه به نفس انسان عارض مىشود و انسان را وادار مىكند كه در بالا بردن خود و تحقير ديگران از حد بگذرد و به عبارت روشنتر: تكبر بالا بردن نفس و خود را برتر از ديگران ديدن است.
اين يك بيمارى روحى است كه از تنگ نظرى متكبر حاصل مىشود و او در خود فضيلتى مىبيند كه در ديگران نيست و او هرگز به نقص خود و كمال ديگران توجه ندارد. اين بيمارى عوارض روحى بسيارى دارد و انسان را به كارهاى ناپسندى وادار مىكند مانند ستمگرى و اعتنا نكردن به حقوق ديگران و كينه و حسد و گردن
[١] خصال باب العشره
[٢] الحادى عشر
[٣] كافى باب حسد