ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - حسن زاده، صادق - الصفحة ٨ - مقدمه مترجم
شيخ طوسى از آن نام بردهاند ندارد.[١] امّا نسخههاى خطى كه در فهرست كتابخانههاى جهان تاكنون معرفى شده است عبارتند از:
١- اثبات النصّ على الائمة عليهم السّلام، دو سلان نسخهاى تحت عنوان «النصوص على الائمة الاثنى عشر در كتابخانه ملّى پاريس معرفى كرده است و احتمال مىدهد كه تأليف ابن بابويه باشد. دانشپژوه نيز نسخى را معرفى كرده (مركزى، شماره ٣٢٧، ٥٢٤؛ مركزى و اسناد، شماره ٧٤٦٨) كه انتساب آنها را به ابن بابويه به عنوان احتمال مطرح كرده است.
آقا بزرگ (الذريعه ٢٤/ ١٧٩) نيز نسخهاى از آن معرفى كرده است. به هر حال بخش عمده احاديث آن را شاگردش خزّاز در «كفاية الاثر» نقل كرده است؛ ٢- الغيبة، اين نام افلب بر همان «كمال الدين» اطلاق مىشود نسخهاى تحت عنوان «الغيبة» در كتابخانه مجلس شورا موجود است (فهرست شورا، ١٤/ ٥٥) كه آغاز آن با «كمال الدين (ص ١٦) تطابق كامل دارد و احتمال اتحاد را مطرح مىكند؛ ٣- الفضائل، نسخهاى تحت اين عنوان در كتابخانه سماوى نجف موجود است و نيز نسخهاى تحت عنوان فضائل على ٧ در كتابخانه مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران (شماره ٥٩٢٣) وجود دارد. به هر حال در مورد انتساب اين دو نسخه به ابن بابويه جاى ترديد وجود دارد؛ ٤ و ٥- دو نسخه با عنوانهاى «اسماء اللَّه الحسنى» و «حديث جامع للآداب و الحكم» در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران (شماره (٦) ٨٥٥٥ و (٩) ٥٩٢٣) موجود است كه محتمل است متعلّق به ابن بابويه باشد.
٦- الناسخ و المنسوخ الذريعه آقا بزرگ ٢٤/ ١١).[٢] فاضل محترم جناب حجة الاسلام صدرايى خويى مقالهاى تحت عنوان «نسخههاى
[١]« دائرة المعارف بزرگ اسلامى» ٢/ ٦٥ با مختصر تصرّف.
[٢] ر. ك:« دائرة المعارف بزرگ اسلامى» ٣/ ٦٦، مقاله آقاى احمد پاكتچى.