و شكوهمند استخوان‌هاى او را در روز رستاخيز پراكنده سازد و كسى سخت عذاب‌تر از او در دوزخ نباشد و هيچ گونه عذابى باقى نماند جز آنكه خداوند از شدّت خشم و ناخشنودى از او، او را به آن عذاب گرفتار سازد.

(١) و هر كه براى دستيابى به پاداش و رضايت الهى قرآن را بياموزد و در دانش فروتنى كند و به بندگان خدا بياموزد هيچ كس در بهشت پاداشش از او بزرگتر و مقامش از او بلندتر نباشد و هيچ جايگاه و درجه فرازمند و گرانقدرى نباشد جز آنكه او را در آنجا بهره‌اى فراوان و مقامى گرانمايه خواهد بود. آگاه باشيد كه به راستى، دانش از كردار بهتر است و ملاك دين پرهيزكارى است؛ آگاه باشيد كه به راستى دانا كسى است كه به دانش خويش عمل كند هر چند عملش اندك باشد؛ آگاه باشيد كه هيچ گاه چيزى () [گناه‌] را كوچك و خوار مشماريد هر چند در نظرتان كوچك آيد؛ زيرا به راستى، هيچ گناه صغيره‌اى با پافشارى بر انجام آن صغيره نيست و هيچ گناه كبيره‌اى با آمرزش خواهى كبيره نيست؛ آگاه باشيد كه به راستى، خداوند عزّتمند و شكوهمند، از اعمال شما بازخواست خواهد كرد حتّى در صورتى كه يكى از شما با انگشتش به لباس برادرش دست زند؛ پس اى بندگان خدا بدانيد كه هر بنده‌اى با همان آيين و باورى كه جان سپرده در روز رستاخيز برانگيخته خواهد شد و بى‌گمان خداى گرامى و بزرگ بهشت و دوزخ را آفريد، پس هر كه دوزخ را به جاى بهشت برگزيند به ناكامى و نااميدى فرو افتد و هر كه بهشت را برگزيند به رستگارى و كاميابى دست يابد؛ (٢) زيرا خداى عزّتمند و شكوهمند مى‌فرمايد: «پس هر كه را از آتش دوزخ به دور دارند و به بهشت درآورند بى‌ترديد كامياب شده است» [آل عمران (٣)، آيه ١٨٥]؛ آگاه باشيد كه به راستى، پروردگارم مرا فرمان داده كه با مردمان پيكار كنم تا اينكه «لا اله الّا اللَّه» گويند، پس اگر آن را بر زبان جارى كنند جان‌ها و دارايى‌شان از جانب من در امان ماند جز آنجا كه به حقّ، خونشان ريخته شود و دارايى ايشان ستانده شود، و حسابشان با خداى عزّتمند و شكوهمند است، آگاه باشيد كه به راستى خداوند- كه نامش بزرگ باد- هر آنچه را كه دوست داشته از بيانش به بندگان فروگذارى نكرده و هر آنچه را دوست نداشته از بيانش به بندگان فروگذارى ننموده و آنان را از آن كارها باز داشته است تا هر كه [خواهد كه‌] به هلاكت افتد با شناخت و بينش هلاك شود و هر كه [خواهد كه‌] زنده و جاودان ماند با شناخت و بينش زنده بماند؛