(١) [٩٣٠] ٢- ... امام باقر ٧ فرمود: خداى گرامى و بزرگ مردمانى را در روز رستاخيز با دست بسته و بر گردن آويخته از گورهايشان برانگيزاند آن گونه كه نتوانند چيز كوچكى را هم برگيرند، همراه آنان فرشتگانى باشند كه آنان را به سختى سرزنش كنند و گويند: اينان كسانى هستند كه خيرى اندك را از خير بسيار بازداشتند، اينان كسانى هستند كه خداى گرامى و بزرگ بر آنان عطا فرمود و آنان حقّ خداى گرامى و بزرگ را از دارايى خويش پرداخت نكردند.

(٢) [٩٣١] ٣- ... امام صادق ٧ فرمود: هيچ طلادار و نقره‌دارى نباشد كه زكات دارايى‌اش را نپردازد جز آنكه خداوند او را در روز رستاخيز در زمينى صاف و لغزنده به بند كشد و اژدهايى را كه از بسيارى زهر در سرش، موى سرش ريخته بر او مسلّط سازد، آن اژدها در پى او رود و او بگريزد و آنگاه كه ببيند نمى‌تواند از دستش رهايى يابد دستش را به سوى اژدها دراز كرده و آن اژدها مانند ترب دستش را خرد خرد بجود، سپس بر گرد گردنش حلقه زند و اين همان سخن خداى گرامى و بزرگ است كه مى‌فرمايد: «زودا به آنچه بخل مى‌ورزيدند در روز رستاخيز طوق گردنشان شود» [آل عمران (٣)، آيه ١٨٠] و هيچ شتردار و گاودار و گوسفنددارى نباشد كه زكات مالش را نپردازد جز آنكه خداوند او را در روز رستاخيز در زمينى صاف و لغزنده به بند كشد و هر حيوان سم‌دارى او را لگدمال كند و هر نيش‌دارى او را بگزد و هيچ باغدار خرما و انگور و هيچ كشاورزى نباشد كه زكات محصولش را نپردازد جز آنكه خداوند زمينش را تا عمق زمين هفتم تا روز رستاخيز همچون قلّاده‌اى بر گرد گردنش آويزد.

(٣) [٩٣٢] ٤- ... عبد اللَّه گويد: كسى مرا نزد امام صادق ٧ فرستاد و ادّعا مى‌كرد از زنى كه در خوابش مى‌آيد، مى‌هراسد و مى‌گفت كه شبى چنان نعره زدم كه همسايگان صدايم را شنيدند. امام صادق ٧ فرمود: بازگرد و به او بگو: آيا زكات دارايى‌ات را نمى‌پردازى؟ [چون فرموده امام ٧ را به او رسانيدم‌] گفت: به خدا سوگند كه بى‌ترديد زكاتم را مى‌پردازم. امام ٧ ديگر بار فرمود: پس او را بگو كه اگر آن را مى‌پردازى لا بدّ به مستحقّش نمى‌دهى.

(٤) [٩٣٣] ٥- ... امام صادق ٧ فرمود: هر كه زكات را نپردازد هنگام مرگ درخواست‌