ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - حسن زاده، صادق - الصفحة ٦١٧ - كيفر آن كس كه به ناروايى كسى را لعنت كند
روايت نمودهاند كه پيامبر خدا ٦ فرمود: شخص دورو در روز رستاخيز در حالى آيد كه يك زبان از پشت سرش و زبان ديگر از پيش رويش آويخته شده است و هر دو در آتش زبانه كشند تا همه پيكرش را در آتش بسوزانند، پس آنگاه در باره او گويند: اين همان كسى است كه در دنيا دورو و دو زبان بود و در روز رستاخيز به اين صفت شناخته شود.
(١) [١٠٧٠] ٣- ... امام باقر ٧ فرمود: بد بندهاى است آن كس كه دورو و دو زبان باشد! نزد برادرش او را بستايد و در پشت سرش [با غيبت، گوشت بدنش را] بخورد، اگر برادرش دارايى يابد بر او حسد ورزد و چون نادار و گرفتار گردد او را وارهد.
(٢) [١٠٧١] ٤- ... امام باقر ٧ فرمود: بد بندهاى است آن كس كه بدگوى طعنه زننده باشد! با چهرهاى روبرو شود و با چهرهاى ديگر پشت كند.
(٣) [١٠٧٢] ٥- ... خداى به عيسى بن مريم عليهما السّلام فرمود: اى عيسى! زبان تو در نهان و آشكار بايد يكى باشد و دلت نيز [بايد اين گونه باشد]. همانا من تو را برحذر مىدارم و آگاهى همانند من براى تو كافى است. دو زبان در يك دهان و دو شمشير در يك نيام و دو دل در يك سينه نگنجد و فكرها نيز همين گونهاند [دو تفكّر مخالف در يك جا نگنجد].
(٤)
كيفر آن كس كه به ناروايى كسى را لعنت كند
(٥) [١٠٧٣] ١- ... امام صادق ٧ فرمود: بىگمان چون لعنت از دهان گويندهاش درآيد پيوسته درآمد و شد باشد، پس اگر آنكه را كه سزاوار لعنت است بيايد بر او فرود آيد و گر نه به گويندهاش باز گردد.