كدام از شما هزار تاج فروغين نهم و هر كدام از شما را بر شترى كه از نور آفريده شده سوار كنم كه افسارش از نور است و در آن افسار هزار حلقه زرّين است و بر هر حلقه‌اى فرشته‌اى از فرشتگان گماشته شده كه بر دست هر فرشته‌اى ميله‌اى فروغين است تا آن هنگام كه بدون حساب به بهشت در آييد، (١) چون روز بيست و ششم فرا رسد، خداوند رحمتگرانه بر شما نگرد و همه گناهانتان را ببخشايد جز ريختن خون و دست درازى به دارايى‌هاى ديگران، و هر روز هفتاد بار خانه‌هايتان را از غيبت و دروغ و تهمت پاك سازد، چون روز بيست و هفتم فرا رسد، گويا كه هر مرد و زن مؤمنى را يارى رسانده و هفتاد هزار برهنه را پوشانده و هزار جنگاور مرزبان را خدمت گزارده‌ايد و گويا كه هر كتابى را كه خداوند بر پيامبران فرو فرستاده تلاوت نموده‌ايد، روز بيست و هشتم خداوند براى شما در بهشت جاودان صد هزار شهر فروغين نهد و شما را در «جنّة المأوى» صد هزار كاخ سيمين و در «جنّة النّعيم» صد هزار خانه از عنبر اشهب (نوعى عنبر ناب) و در «جنّة الفردوس» صد هزار شهر كه در هر شهرى هزار اتاق باشد و در «جنّة الخلد» صد هزار منبر مشكين كه در درون هر منبرى هزار اتاق زعفرانى و در هر اتاقى هزار تخت از مرواريد و ياقوت و بر هر تختى همسرى حور العين باشد ارزانى فرمايد؛ چون روز بيست و نهم فرا رسد، خداوند شما را هزار هزار محلّه دهد كه درون هر محلّه عمارت گنبدى سپيدى و در هر عمارت گنبدى تختى از كافور سپيد و بر هر تختى هزار بستر از سندس سبز و بر هر بسترى حوريه‌اى است كه هفتاد هزار لباس بر تن دارد و بر سرش هشتاد هزار زلف بر رو افتاده و هر زلفى آراسته به مرواريد و ياقوت است ارزانى فرمايد؛ (٢) پس آنگاه كه سى روز به پايان رسد خداوند براى شما بر هر روزى كه سپرى نموده‌ايد پاداش هزار شهيد و هزار راست گفتار و پنجاه سال عبادت نويسد و براى هر روز روزه‌دارى دو هزار روز نويسد و به تعداد آنچه رود نيل رويانيده درجات شما را بر فراز برد و بى‌گناهى از دوزخ و گذرنامه بر پل صراط و امان‌نامه از عذاب را براى شما نويسد و بهشت را درى است كه «ريّان» ناميده مى‌شود و تا روز رستاخيز گشوده نمى‌شود و پس آنگاه بر مردان و زنان روزه‌دارى كه از امّت محمّد ٦ هستند گشوده شود، سپس «رضوان»، گنجينه‌دار بهشت، ندا برآورد:

اى امّت محمّد! به سوى در «ريّان» شتاب گيريد و امّت من از آن در به بهشت در آيند؛ پس هر كه در ماه رمضان بخشيده نشود، پس در كدامين ماه بخشوده گردد؟ (٣) [٢٥٥] ١٣- ... ابن عبّاس گويد كه چون ماه رمضان فرا مى‌رسيد، پيامبر خدا ٦ هر اسيرى را رها ساخته و به هر خواهنده‌اى عطا مى‌فرمود.