تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٢٥ - آيا تقوى محدوديت است؟

مى‌شود؛ «مَن جاء بالحسنة ...» و نمى‌فرمايد: هر كس عملى را انجام دهد، ده پاداش دارد. زيرا ميان انجام عمل در دنيا و تحويل آن در قيامت، فاصله زيادى است.

رسول خدا ٦ فرمودند: براى هر ذكرى درختى در بهشت كاشته مى‌شود، شخصى گفت: پس بهشت ما درختان زيادى دارد!؟ حضرت فرمود: بله، لكن گاهى گناهان و اعمالى از شما سر مى‌زند كه آن درختان را مى‌سوزاند. سپس آن حضرت آيه فوق را تلاوت فرمودند.[١]

قرآن تباهى و حبط اعمال را، يكجا براى كفر و شرك آورده و يكجا براى بى‌ادبى در محضر پيامبر اكرم ٦، پس معلوم مى‌شود گناه بى‌ادبى در محضر پيامبر، هم‌وزن گناه كفر و شرك است. چون نتيجه هر دو حبط است.

بعضى از ياران پيامبر اكرم ٦ از روى بى‌توجّهى نزد حضرت بلند سخن مى‌گفتند، پيامبر عزيز براى آن كه اين صداى بلند سبب حبط اعمال آنان نشود، بلندتر از آنان سخن مى‌گفتند.[٢]

يكى از ياران پيامبر كه بلند سخن مى‌گفت، همين كه شنيد صداى بلند سبب نابودى تمام كردار او مى‌شود، بسيار ناراحت شد. پيامبر ٦ فرمود: صداى بلند تو براى خطابه و سخنرانى بوده است و حساب تو از ديگران جداست.[٣]

[١] -بحار، ج ٨، ص ١٨٦

[٢] -بحار، ج ٩، ص ٣٣٢

[٣]- تفسير مجمع‌البيان