تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٨١ - گستره عدل

* بعضى سياستمداران و مصلحت انديشان از حضرت على ٧ درخواست كردند كه سهم فقرا و بردگان را از سهم افراد برجسته جدا كن و به نخبگان اجتماعى سهم بيشترى بده تا پايه‌هاى حكومتت محكم شود و آنان كارشكنى نكنند و به معاويه ملحق نشوند. حضرت فرمود: آيا مى‌خواهيد كه من باج بدهم؟!! هر كس خواست بماند و هر كه خواست برود.[١] و همين امام عزيز در آغاز حكومتش فرمود: تمام ولخرجى‌هايى كه در زمان قبل از من بوده را پس گرفته و به بيت‌المال واريز مى‌كنم، حتّى اگر براى مهريه همسرانشان يا خريد بردگان صرف شده باشد.[٢]

* حضرت على ٧ مى‌فرمود: حتّى اگر مال از شخص من باشد به طور مساوى تقسيم مى‌كنم تا چه رسد به اينكه مال خدا (وبيت المال) باشد.[٣]

* رسول خدا ٦ فرمودند: اوّل كسى كه به دوزخ مى‌رود، حاكمى است كه به عدالت رفتار نكند.[٤]

* در حديث ديگرى مى‌خوانيم: اگر كسى سرپرست ده نفر باشد ولى ميان آن افراد به عدالت رفتار نكند، در قيامت‌دست و پا بسته محشور مى‌شود.[٥]

اينها گوشه‌اى از نكاتى بود كه براى من طلبه از آيه كشف‌

[١] -وسائل‌الشيعه، ج ١٥، ص ١٠٧

[٢] -نهج البلاغه، خطبه ١٥

[٣]- نهج‌البلاغه، خطبه ١٢٦

[٤]- ميزان الحكمة

[٥]- ميزان الحكمة