تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٤٥ - امتياز پاداشهاى الهى

نمى‌پذيرد، بگذريم كه پاداش‌هاى مردمى در يك كف زدن، سوت كشيدن، صلوات فرستادن و ... خلاصه مى‌شود.

امّا خداوند هم كار كم را مى‌پذيرد؛ «فَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرّةٍ خَيراً يَرَه» هم كار معيوب را؛ چنانكه در دعاى تعقيبات نماز مى‌خوانيم: پروردگارا! اگر در ركوع و سجود نماز من نقصى بود، نمازم را با همان نقص‌ها پذيرا باش!

خداوند عيب‌ها را مى‌پوشاند و خوبى‌ها را نشان مى‌دهد.

«يا مَن اظهر الجَميل و سَتر القبيح»

خداوند به بهشت جاودان مى‌خرد و ديگران كار ما رابه‌احساسات زود گذر.