تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٤٢ - ادب در گفتگو

صداى خود را پايين مى‌آورند، دلهاى باتقوايى دارند)

٣- اكنون كه در محضر پيامبر ٦ نيستيم، باز مسئله ادب در زيارت مرقد حضرت و نسبت به جانشينان حضرت همچنان در جاى خود باقى است.

٤- ادب‌هاى مقطعى و لحظه‌اى نشان دهنده عمق تقوى نيست. «يَغضّون اصواتهم» (فعل مضارع و نشانه استمرار و عميق بودن است)

٥- در قرآن هرجا كلمه «مغفرت‌» و «اجر» آمده، اوّل سخن از مغفرت است. زيرا تا از گناه پاك نشويم، نمى‌توانيم الطاف الهى را دريافت كنيم. «لهم‌مغفرة و اجرعظيم»

ادب در گفتگو

اكنون كه اين آيه از آداب گفت و گو با رسول‌اللَّه سخن مى‌گويد، ما نيز كمى درباره دستوراتى كه اسلام براى سخن گفتن دارد، اشاره كنيم:

١- گفتار بايد همراه با كردار باشد وگرنه قابل سرزنش است.

«لِمَ تَقولون مالا تَفعلون»[١]

٢- گفتار بايد همراه باتحقيق باشد. (هدهد به سليمان ٧ گفت: خبرى قطعى و تحقيق شده آورده‌ام) «بِنَباءٍ يَقين»[٢]

٣- گفتار بايستى دل پسند باشد. «الطّيّب مِن القَول»[٣]

[١] -صف، ٢

[٢] -نمل، ٢٢

[٣]- حج، ٢٤