تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٤٣ - ادب در گفتگو

٤- گفتار بايد رسا و شفّاف باشد. «قَولًا بَليغاً»[١]

٥- گفتار بايد نرم باشد. «قولًا لَينّاً»[٢]

٦- گفتار بايد بزرگوارانه باشد. «قَولًا كريماً»[٣]

٧- گفتار بايد قابل عمل باشد. «قَولًا مَيسوراً»[٤]

٨- با همه اقشار خوب سخن بگوييم، نه تنها با افراد و گروه‌هاى خاص. «قولوا للنّاس حُسناً»[٥]

٩- در گفتار بهترين مطلب و شيوه را انتخاب كنيم. «يقولوا الّتى هىَ احسن»[٦]

١٠- در گفتار هيچ گونه لغو و باطلى در كار نباشد. «اجتَنِبوا قَول الزّور»[٧] و «عن اللَّغو مُعرضون»[٨]

نمونه‌ها

چون اين آيه از افراد با ادبى كه نزد رسول خدا ٦ صداى خود را پايين آورده‌اند ستايش كرده و براى آنان مغفرت و اجر بزرگ مقرّر كرده است، به دو نمونه از ادب و بى‌ادبى كه در قرآن آمده است اشاره مى‌كنيم:

١- همين كه حضرت آدم و همسرش بر خلاف نهى الهى از درخت ممنوعه خوردند و مورد توبيخ قرار گرفتند، شرمنده شده و توبه و عذر خواهى كردند، خداوند نيز توبه آنان را

[١] -نساء، ٦٣

[٢] -طه، ٤٤

[٣]- اسراء، ٢٣

[٤]- اسراء، ٢٨

[٥]- بقره، ٨٣

[٦]- اسراء، ٥٣

[٧]- حج، ٣٠

[٨]- مؤمنون، ٣