تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٤٠ - حبط وتباهى اعمال در روايات

ترساندن مؤمن هم خود كيفر ويژه‌اى دارد.

آيه «٣»

إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى‌ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ‌

همانا كسانى كه نزد پيامبر (به خاطر ادب و احترام) صداهايشان را پايين مى‌آورند، همانها كسانى هستند كه خداوند دلهايشان را براى تقوى آزمايش كرد. آمرزش و پاداش بزرگ مخصوص آنها است.

نكته‌ها:

كلمه «غَض‌» به معناى از بالا به پايين و كوتاه آمدن است و آهسته سخن گفتن، نشانه ادب، تواضع، وقار، آرامش و مهر و عشق است.

قرآن در اين آيه مى‌فرمايد: خداوند دلهاى افراد مؤدّب را آزمايش مى‌كند و ناگفته پيداست كه آزمايش خداوند براى شناخت نيست، زيرا كه او همه چيز را مى‌داند، بلكه مراد از آزمايش آن است كه انسان در برابر مسائل، از خود استعداد و عكس‌العملى بروز دهد تا لايق دريافت پاداش الهى بشود.

زيرا كيفر و پاداش خداوند بر اساس علم او نيست، بلكه بر

اساس عملكرد انسان است. يعنى اگر خدا علم دارد كه فلان شخص در آينده خلاف خواهد كرد، او را كيفر نمى‌دهد،