تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ١٢٥ - سيماى مؤمن واقعى

با پرداخت مبلغى از رفتن به جبهه و يا انجام كارهاى سخت شانه خالى مى‌كنند، مؤمن واقعى نيستند)

سيماى مؤمن واقعى‌

چهار آيه قرآن با جمله «انّما المؤمنون‌» شروع شده كه سيماى مؤمنين واقعى را براى ما ترسيم مى‌كنند:

١- «انّما المؤمنون الّذين اذا ذُكراللَّه وَجِلتْ قلوبهم و اذا تُليت عليهم آياته زادتهم ايماناً و على ربّهم يَتوكّلون»[١] يعنى مؤمنان واقعى تنها كسانى هستند كه هرگاه نام خداوند برده شود دلهايشان مى‌لرزد وهمين كه آيات الهى بر آنان تلاوت شود، بر ايمانشان افزوده مى‌گردد وتنها بر خدا تكيه مى‌كنند.

٢- «انّما المؤمنون الّذين آمنوا باللّه و رسوله و اذا كانوا معه على امرٍ جامع لم يَذهَبوا حتّى يَستأذِنوه ...»[٢] يعنى مؤمنان واقعى تنها كسانى هستند كه به خدا و رسولش ايمان دارند و هرگاه در يك كار دسته جمعى با پيامبرشان هستند، بدون اجازه حضرت از صحنه خارج نمى‌شوند.

٣ و ٤- در همين سوره دوبار مطرح شده است؛ يك بار در آيه دهم، «انّما المؤمنون اخوة ...» و بار ديگر همين آيه.

اگر اين چهار آيه را در كنار هم بگذاريم، سيماى مؤمنان صادق و واقعى را كشف مى‌كنيم. همانان كه قرآن درباره‌شان‌

[١] -انفال، ٢

[٢] -نور، ٦٢