٥- سياسى: امام باقر ٧ درباره آيه‌ «و مَن يَكفُر بالايمان فقد حَبطَ عَمَلُه»[١] يعنى هر كس به ايمان خود پشت كند (و مرتد شود)، عملش تباه است فرمودند: ايمان در بطن قرآن على‌بن‌ابى‌طالب ٨ است وكسى كه به ولايت او كفر ورزد، عملش تباه است.[٢] (آرى، رهبرى معصوم و پيروى از او، از اركان مسائل سياسى اسلام است)

٦- روانى: امام صادق ٧ فرمودند: هر كس بر اساس شك و خيال خود (بدون داشتن علم يا حجّت شرعى)، به پا خيزد و عملى انجام دهد، عملش تباه است.[٣]

اكنون كه اثر منفى بعضى اعمال را بيان كرديم، به سراغ اثر مثبت بعضى اعمال ديگر مى‌رويم كه انسان چگونه مى‌تواند با اعمال خود كارهاى بد را بپوشاند و يا به كارهاى خوب تبديل نمايد؛

در قرآن، ايمان، كار نيك، تقوى، كمك مخفيانه به فقرا، توبه، دورى از گناهان كبيره، نماز، زكات، قرض‌الحسنه، هجرت و جهاد، سبب عفو و بخشش گناهان و از بين رفتن لغزشها معرّفى شده است.[٤]

قرآن مى‌فرمايد: در دو طرف روز نماز به پادار، زيرا خوبى‌ها، بدى‌ها را از بين مى‌برد. «و اقِم الصلوة ... انّ‌

[١] -مائده، ٥

[٢] -بحار، ج ٣٥، ص ٣٤٨

[٣]- وسائل‌الشيعه، ج ٢٧، ص ٤٠

[٤]- به آيات سوره‌هاى بقره، ٢١٤؛ طلاق، ٥؛ تغابن، ٩؛ تحريم، ٨؛ نساء، ٣١؛ هود، ١١٤؛ مائده، ١٢؛ آل عمران، ١٩٥ و فرقان، ٧٠ مراجعه شود