را كشتند (در حالى كه آن دو نفر بى‌تقصير بودند). قرآن آنان را به خاطر اين عمل خودسرانه توبيخ كرد كه چرا بدون دستور پيامبر دست به اين عمل زديد؟ «لاتقدّموا بين يدى اللَّه و رسوله»[١]

٤- امام ٧ به شخصى فرمود: اين دعا را بخوان: «يا مقلّب القلوب‌» شنونده اين گونه گفت: «يا مقلّب القلوب والابصار» امام فرمود: ما كلمه «ابصار» را نگفته بوديم، قرآن مى‌فرمايد: از خدا و پيامبر جلو نيفتيد. «لاتقدّموا بين يدى اللَّه و رسوله»[٢]

٥- قوم بنى‌تميم از پيامبر ٦ امير ومسئول خواستند. خليفه اوّل و دوّم هر كدام شخصى را پيشنهاد كردند و با هم مشاجره مى‌كردند كه كانديداى من بهتر است، آيه نازل شد؛ «لاتقدّموا بين يدى اللَّه ... و لاترفعوا اصواتكم»[٣]

٦- امام ٧ در آموزش دعا به شخصى فرمود: اين دعا را بخوان:

«لااله الّا اللّه ...» تا آنجا كه مى‌فرمايد: «يُحيى و يُميت‌» شنونده از پيش خود جمله‌اى اضافه كرد و گفت: «و يميت و يحيى‌» حضرت فرمودند: جمله تو صحيح است، امّا آنچه من مى‌گويم بگو و سپس آيه‌ «لاتقدّموا بين يدى اللَّه و رسوله» را براى او تلاوت فرمودند.[٤]

٧- بعضى از اصحاب پيامبر اسلام ٦ خواب و خوراك و

[١] -كشّاف، ج ٤، ص ٣٥٠

[٢] -كمال الدين صدوق، ص ٢٠١

[٣]- صحيح بخارى، ج ٣، ص ١٢٣

[٤]- خصال صدوق، ج ٢، ص ٦٢