در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٨ - دوم موضع ائمه اطهار
«به ابوجعفر امام باقر (ع) عرض كردم: اى آقاى من! عدّهاى از مردم مىگويند كه ابوطالب در جاى كم عمقى از جهنّم است كه به واسطه آن سرش مىجوشد، شما چه مىگوييد؟ فرمود: دروغ مىگويند؛ به خدا قسم! اگر ايمان ابوطالب در يك كفّه ترازو و ايمان تمام اين مردم در كفّه ديگر ترازو قرار داده شود، ايمان ابوطالب از ايمان همه آنان بيشتراست».
سپس فرمود:
«آيا نمىدانستيد اميرالمؤمنين على (ع) در زمان حياتش دستور مىداد تا به جاى عبدالله و پسرش و ابوطالب، حجّ به جاى آورند و وصيّت كرد كه بعد از مرگش نيز به نيابت از آنان حجّ به جاى آورده شود».[١]
ه-: يونس بن نباته نقل مىكند كه امام صادق (ع) از او پرسيد:
«اى يونس! مردم درباره ابوطالب چه مىگويند؟» عرض كردم: فدايت شوم! مىگويند كه او در مكان كم عمقى از آتش جهنّم است كه فرق سرش از آن مىجوشد! فرمود: دشمنان خدا دروغ مىگويند؛ ابوطالب از همنشينان انبيا و صدّيقين و شهدا و صالحين در روز قيامت است و چه خوب جايگاهى دارند».[٢]
[١] - الغدير: ٧/ ٣٩٠ و ٣٨٠؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد: ١٤/ ٦٨، كتاب ٩؛ الحجّه على الذاهب الى تكفير ابى طالب: ١٨؛ كنز الفوائد: ١/ ٨٠؛ مستدرك بحار: ٦/ ٤٤٧، باب ايمان ابىطالب در رد اخبار ضحضاح.
[٢] - الغدير: ٧/ ٣٩٣- ٣٩٢؛ كنز الفوائد: ٨٠؛ الحجّه على الذاهب: ١٧.