در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٦ - ابوطالب از ديدگاه ثابت بن جابر و اكثم

مى‌كرد و اگر نيازمندى به وى مراجعه مى‌كرد، آنها را بدو مى‌بخشيد.

همنشين ابوطالب در زمان جاهليّت، «مسافر بن عمرو» بود. او يكى از أزواد الركب (توشه‌هاى راه) بود. بدين خاطر چنين ناميده مى‌شدند كه هر غريب، يا مسافر، يا نيازمندى را مى‌ديدند، زاد و توشه به وى مى‌دادند تا زمانى كه از نزد آنان برود.[١]

ابوطالب از ديدگاه ثابت بن جابر و اكثم‌

از تأبّط شرّاً- كه اسم اصلى‌اش «ثابت بن جابر» بود و از شاعران معروف به شمار مى‌رفت- پرسيده شد: «سيّد العرب كيست؟».

جواب داد: «ابوطالب».

وگفته شده است كه از اكثم پرسيدند: «رياست و حكومت‌دارى و سيادت را از چه كسى آموختى؟».

جواب داد: «از دارنده حلم و ادب، سيّد العجم و العرب، ابوطالب».[٢]

[١] - شرح نهج البلاغه: ١٥/ ٢١٩، نامه على( ع) به معاويه و برشمردن فضيلتهاى بنى هاشم؛ سيره ابن هشام: ١/ ١٥١.

[٢] - بحارالانوار: ٣٥/ ١٣٣.