در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٥ - جانشينى ابوطالب به جاى پدرش

او با وجود فقر، سيادت قريش را برعهده گرفته بود. اين در حالى است كه سيادت و رياست، به مال فراوان نياز داشت. از اين رو، گفته مى‌شد: هيچ كس غير از ابوطالب، سيادت و رياست قريش را در حال فقر و ندارى، بر عهده نگرفت.

امام على (ع) فرمود:

«پدرم در حالى كه فقير بود، سيادت و آقايى قريش را برعهده گرفت، درحالى كه هيچ فقيرى قبل از او به سيادت نرسيده بود».[١]

هنگامى كه وى جايگاه پدرش را به ارث برد، سقايت حجّاج را به برادرش عبّاس بن عبدالمطّلب سپرد؛ زيرا اين كار، احتياج به مال فراوان داشت و عبّاس ثروتمند بود.

ابوطالب، مردى دورانديش بود كه اصالت خانوادگى و تربيتى داشت. او از دودمانى بود كه بر دين ابراهيم حنيف بودند. او اوّلين كسى بود كه «قسامه» را در زمان جاهليّت براى خون عمر بن علقمه سنّت گذاشت و بعدها اسلام اين را امضا كرده و آن را سنّت نهاد.[٢]

ابوطالب، داراى جايگاه و موقعيّت ويژه‌اى در زمان جاهليّت بود، با اين وجود، با دستان خودش چهارپايان و گوسفندانش را تيمار

[١] - تاريخ يعقوبى: ١/ ٣٣٥، باب مولد رسول اللّه( ص).

[٢] - الأغانى: ٨/ ٥١- ٤٨.