در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٥ - نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب
«مؤمنان، نبايستى كافران را به جاى مومنان به دوستى بگيرند. هر كس چنين كند، از جانب خدا ارزشى ندارد، مگر اين كه از آنان بپرهيزيد و هر آينه خداوند شما را از عذاب خويش برحذر مىدارد و بازگشت همه شما به سوى خداست».
اين آيه در سوره آل عمران قرار دارد كه بيش از هشتاد آيه آن در اوايل هجرت و در روزى كه هيأت نجران به مدينه آمده بود، نازل شده است؛ چنان كه در سيره ابن هشام[١] آمده است امّا قرطبى و غيره[٢] نقل كردهاند كه اين آيه در روز جنگ احزاب، در سال پنجم هجرى درباره عباده بن صامت نازل شده است، ولى به هر تقدير، چنان كه در الاتقان آمده است،[٣] سوره آل عمران ٢٤ سوره قبل از برائت كه در آن آيه استغفار است، نازل شده است.
خداوند مىفرمايد:
سَوَاء عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ....[٤]
«فرقى نمىكند كه براى ايشان طلب استغفار كنى، يا نكنى، در هر صورت، خداوند هرگز آنان را نخواهد بخشيد ...».
[١] - السيره النبويّه: ٢/ ٥٧٦.
[٢] - تفسير قرطبى: ٤/ ٥٨؛ تفسير خازن: ١/ ٢٣٥.
[٣] - الاتقان فى علوم القرآن: ١/ ١٧.
[٤] - منافقون( ٦٣): ٦.