خلاصه اين كه عمليات استخراج و جدا كردن سلولهاى بنيادى جنينى در زمان حاضر، بزرگ ترين انقلابى است كه در دنياى پزشكى پديد آمده و داكتران متخصص از آن در درمان بيماريهاى خطرناك و مزمن استفاده مى كنند. طبيعى است كه اسلام به دليل اهميت دادن به حيات انسانى، به اين عمليات بزرگ طبى هم به ديده قدر و اهتمام مى نگرد و در راه تطبيق و توسعه عملى آن همت مى گمارد. هر گاه اين عمليات در موردى مستلزم كشاف عورت و نگاه يا لمس آن باشد، براساس قاعده تقدم مصالح عمومى بر مصالح خصوصى و قاعده تقدم اهم بر مهم، جايز است.

جواب سوال سوم: ظاهر اين است كه به حساب شهادت داكتران متخصصى و زنان خبره در موضوع، دميدن روح در جنين در اوايل ماه چهارم باردارى است.

سوال ٣: آيا اگر انجام اين عمليات صرفاً جنبه پژوهشى و تئوريك داشته باشد يا داراى جنبه پژوهشى به منظور درمان امراض باشد و يا اين كه بالفعل براى درمان باشد، تأثير و تفاوتى در حكم مسأله دارد؟

جواب:

هرگاه عمليات جداساختن سلولهاى بنيادى از جنين، صرفاً جنبه نظرى و تئوريك داشته و اثر عملى بر آن مترتب نشود، اتلاف و از بين بردن جنين اشكال پيدا مى كند، بدون فرق بين اين كه جنين در مراحل اوليه پيدايش خود باشد يا در مراحل بعدى. ولى اگر اين عمليات به منظور درمان امراضى مزمن و حاد و نجات جامعه بشرى‌