مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٥٨ - خطا در تشخيص مرض

خطا در تشخيمس مرض‌

سوال ٤٤:

داكترى براى يكى از بيماران خود، دوايى مى دهد يا يك عمل جراحى را انجام مى دهد، و بيمار در اثر استفاده اين دوا يا عمل جراحى فوت مى كند، حكم داكتر در صورتى كه قاصر باشد چيست؟

جواب:

اگر داكتر مباشر درمان باشد؛ بدين معنى كه خود به طور مستقيم آمپول (پيچكارى) را تزريق كرده يا دوا را خورانده و سپس بيمار فوت كرده است، بر داكتر ديه است هرچند قاصر باشد ولى مستحق مجازات نيست. در حالى كه اگر مقصر باشد، مستحق مجازات نيز مى‌باشد.

اگر داكتر دوا را معرفى كرده يا با دست خود به او داده و بيمار با اراده و اختيار خود آن را مصرف كرده است، ديه بر او نيست. اگر بيمار در اثر عمليات داكتر به طور مستقيم بميرد، هرگاه فوت او مستند به عمليات باشد، ديه دارد و گرنه، ندارد. والله العالم.

سوال ٤٥:

آيا دكتر در مورد خطا در نوشتن يك كلمه به جاى كلمه ديگر يا شربتى به جاى شربت ديگر مسئوليت دارد؟ مخصوصاً با توجه به اين كه داكتر يك انسان غير معصوم از خطا است و احتمال خطا هميشه براى او وجود دارد.