مسائل طبى از نگاه فقه اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٥١ - نكته دوم اسلام دين دانش، عدالت و برابرى

نيست، اما اگر يك مصلحت عمومى ايجاب كند، جايز مى گردد. قاعده ترجيح و تقدم مصالح عمومى بر مصالح خصوصى و قاعده تقدم اهم بر مهم همين را ايجاب مى كند. بلكه مى توان گفت اگر عمليات جدا كردن و استخراج سلول هاى بنيادى، در درمان بيمارى هاى خطرناك مذكور، موفق و كامياب باشد، وجوب آن نيز از نظر اسلام بعيد نيست.

اكنون در پرتو مقدماتى كه بيان شد، به پاسخ سوال هاى پزشكى درباره استخراج و جداسازى سلول هاى بنيادى از جنين در مراحل اوليه عمر آن (٩- ١٢ روزه) كه ممكن است به مرگ آن بيانجامد مى پردازيم:

سوال ١: آيا انجام اين بحث ها و پژوهش ها به طور كلى جايز است، هرچند به مرگ اين موجود بيانجامد كه در اين جا آن را جنين مى ناميم؟ كه در ايام آغازين عمر خود بين ٦ تا ١٢ روز قرار دارد و در اين حالت چيزى جز مجموعه اى از سلولهاى در حال تكثير نيست.

جواب:

بلى! انجام آن عمليات بر اين موجودى كه در مراحل اوليه حيات نباتى خود قرار دارد، جايز است. اين حيات هرچند به عنوان مقدمه رسيدن به حيات حيوانى انسانى، از نگاه شرع داراى ارزش است و از بين بردن بى دليل آن جايز نيست، ولى از آنجا كه مصالح علياى مورد اهتمام اسلام بر انجام اين پژوهش ها مترتب است، در جدا كردن اين سلولها از اين موجود و اتلاف آن مانعى ندارد و