و شب زنده‌دارى و عبادت‌هاى مسلمانان را در اين ماه مبارك، رضايت و خشنودى خويش و آمرزش گناهان ايشان قرار داده‌ام. و اين است مزد ايشان. سپس خداوند در حالى كه نظر رحمت و دلسوزى به نمازگزاران روز عيد فطر دارد مى‌فرمايد: اى بندگان من از من هر آنچه كه مى‌خواهيد مسألت داريد. پس قسم به عزت و جلالتم هر آن چه براى آخرت خويش از من بخواهيد عطايتان نمايم و هر آن چه از براى دنيايتان طلب مى‌كنيد، منظور مى‌دارم. شما مرا راضى ساختيد، پس من هم شما را خشنود مى‌سازم. از جماعت خويش در حالى كه آمرزيده شده‌ايد پراكنده مى‌شويد».

آرى، چه بايد گفت در مقابل اين رحمت عظيم و اين شريعت بى‌عيب و نقص؟

چه بايد گفت در مقابل اين پرتو نورانيت دين پاك الهى كه در عين آسان‌گيرى مالامال از هدايت و رحمت و مژده براى مؤمنين راستگو مى‌باشد؟

و نيز در جاى ديگر چنين آمده است:

«دخل رجل على أمير المؤمنين (ع) يوم عيد الفطر فوجده يتناول خبزاً فيه خشونة فقال: يا أمير المؤمنين يوم عيد و خبز خشن؟ فقال (ع): اليوم عيد من قُبل بالأمس صيامه و قيامه، عيد