الف- لمس نمودن همسر و بوسيدن و ملاعبت كردن با وى در صورتى كه از خود اطمينان به عدم انزال منى داشته باشد و نيز قصد انزال را هم نداشته باشد و اگر نيت انزال بنمايد در صورتى كه علم به مفطريت انزال داشته باشد، موجب بطلان روزه و وجوب قضاء است وليكن كفاره ندارد.

ب- سرمه كشيدن به آن چه كه طعم يا رايحه آن به حلق مى‌رسد مانند مشك و عنبر.

ج- دخول در حمام در صورتى كه ترس از ضعف داشته باشد.

د- اخراج نمودن خون از بدن اگر خوف ضعف داشته باشد.

ه-- استعمال انفيه در صورتى كه رسيدن آن به حلق را نداند.

و- بوييدن گياهان خوشبو.

ز- مربوط نمودن لباس بر بدن‌

ح- احتقان (اماله كردن) به شى‌ء جامد

ط- كشيدن دندان و بلكه مطلق خودن آلود كردن فضاى دهان.