پرسش و پاسخ پيرامون روزه - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٧ - فصل اول روزه در ساحت عام(عبادت)
تمام اين امور از جمله مواردى است كه از محتواى دوم يعنى عبادت خارج از سراى نفس محسوب مىشود.
بنابراين معناى عبادت بزرگتر از آن است كه بتوان آن را در يك مفهوم گنجاند:
اولًا اين عبادت است كه باعث كمال انسان مىگردد و بدين سبب چنين انسان تكامل يافتهاى امانتى را كه در وجودش به وديعه نهاده شده، به نحو احسن ادا مىكند و نداى فطرت و دعوت عقل خويش را لبيك گفته؛ لبيك به اطاعت مولا و سپاسگزارى و ستايش از او و در نتيجه نيل به تكامل و تزكيه نفس؛
و ثانياً اين عبادت است كه براى انسان حريت و آزاد منشى را در مقابل قيود و بردگىها به ارمغان مىآورد.
بردگىها و غل و زنجيرهايى كه در طول تاريخ انسانيت را به اسارت برده است. از آنجايى كه عبادت تنها عبوديت و كرنش در مقابل پروردگار عالميان است بى آن كه هيچ احدى در آن شريك باشد، لاجرم لازمه چنين عبادتى رهايى يافتن نسبت به تمام قيد و بندها خواهد بود.
چنين انسان عابدى، هيچگاه پيشانى خود را در مقابل شهوات و جاه و مال نمىسايد. چرا كه محراب عبادت خويش