و محتواى ديگر آن است كه در خارج از سراى نفس، بر تمام حركات و سكنات آدمى مستولى مى‌گردد. كه اين محتوا بسان ساختمان بلندى است كه بر محتواى اول بنا گرديده است.

بدين‌سان آدمى در هر جايگاه و موقفى مى‌تواند در زمره عابدين باشد چرا كه هر عملى كه از او سر مى‌زند ريشه در نفس دارد كه مالامال از ياد خدا و عبادت اوست و پيوسته در حال تزكيه و اداى وظيفه مى‌باشد و تمام اعضاى بدن او در حال عبادت حق تعالى و اطاعت او مى‌شود.

عبادت چنين انسانى ديگر منحصر در محراب و مسجد نيست. بلكه او در خانه خود در حال عبادت است و همچنين در حال راه رفتن به سوى كار و در حال تلاش براى خانواده و در حال جهاد با دشمنانش و بالاخره همچنين در حال اداى رسالت و رهبرى امت خويش؛ در همه اين حالات او در حال عبادت است.