فوايد دين در زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٩ - باز هم سخنى درباره اتحاد مسلمين

در مسائل ظنى اجتهادى اختلاف نظر داشته و دارند، در حالى كه بين خود مذاهب اهل سنت و خود مجتهدين شيعه كدورت و نزاع و دشمنى وجود ندارد.

و علاوتاً علامه مرحوم شلتوت علناً از طرف مذهب اهل سنت فقه مذهب جعفرى را شرعى دانسته و تعبد به آن را جائز و مبرء ذمه دانسته‌اند پس از اين جهت نبايد نگران بود.

بلى اساس اختلاف و بدبينى‌هاى طرفين را موضوع خلافت تشكيل مى‌دهد زيرا برادران اهل سنت خليفه اول را حضرت ابوبكر (رض) مى‌دانند در حالى كه شيعه آن حضرت على (ع) مى‌دانند!

نگارنده اين مشكله را قابل حل مى‌داند زيرا كه معناى خلافت به دست گرفتن زمام امور مسلمين و اداره امورات دينى و دنيوى آن‌ها است نه كدام منصب الهى مانند نبوت!

از اين كه خلافت به وسيله بيعت مردم به حضرت ابوبكر (رض) رسيد از قطعيات تاريخى است و هيچ شكى به آن تعلق نمى‌گيرد! شيعه بايد قبول داشته باشد و قبول هم دارد كه جناب ابوبكر (رض) خليفه اول حضرت پيغمبر اكرم است و مردم پس از آن حضرت، ايشان را براى زمامدارى خود برگزيدند و حضرت على پس از دوران خلافت حضرت عمر و خلافت حضرت عثمان در مرتبه‌