تفاوت اشخاص در اجتماع دينى و پايه‌گذارى تقسيمات رتبه‌ها (و چوكى‌ها) فقط همين پرهيزگارى (تقوى) و دانش است (قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ. رسول من اعلام كن كه دانايان با نادانان مساوى و برابر نيستند) اگر مناصب و مصادر قدرت در اجتماع به افراد فهميده و با عفت و طهارت كه اسلام نظريه مى‌دهد سپرده شود قهراً اجتماع مذكور در مسير تكامل خود قرار مى‌گيرد و تا حدود زيادى كشمكش‌ها و حسدها و كينه‌ها و عقده‌ها از بين مى‌رود و خواهد رفت. قوميت و نژاد و رنگ و مكان و خصوصيت خانوادگى و شغل و كار نمى‌تواند در زندگى و روابط افراد مدخليت داشته باشد.

٤- بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ‌. (النساء ٢٥) بعض شما از بعض ديگر است آرى بنى‌آدم اعضاى همديگراند و لذا ضرر و نقص يك فرد نقص ديگرى است مانند اعضاى يك تن كه چون عضوى به درد آيد ديگر عضوها را قرار نماند.

٥- وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا (الانفال ٤٦).

اطاعت خداوند و پيغمبرش را بنماييد (بين خود) نزاع نكنيد كه سست مى‌شود قوت (دولت) شما از بين مى‌رود (و در دست دگران‌