فوايد دين در زندگانى
(١)
مقدمه طبع اول
١ ص
(٢)
مقدمه طبع دوم
٣ ص
(٣)
آغاز
٧ ص
(٤)
فايده اول علو همت و وسعت نظر
١٠ ص
(٥)
اشكال و جواب
١٥ ص
(٦)
فايده دوم اطمينان نفس
٢٣ ص
(٧)
فايده سوم توليد مبحت
٢٨ ص
(٨)
فايده چهارم تحريك حس اجتماعى
٣٦ ص
(٩)
خواننده عزيز!
٤١ ص
(١٠)
فايده پنجم استحكام علوم و فلسفه
٤٣ ص
(١١)
به اين سخن دقت نماييد
٤٥ ص
(١٢)
فايده ششم استقامت نفسانى
٤٧ ص
(١٣)
فايده هفتم اصلاح اخلاق
٥٦ ص
(١٤)
فايده هشتم نگهدارى اجتماع
٦٢ ص
(١٥)
الف - قتل نفس
٦٥ ص
(١٦)
ب - تجاوز به ناموس
٦٦ ص
(١٧)
ج - خيانت در اموال
٦٩ ص
(١٨)
د - ظلم عرضى و جسمى
٧٠ ص
(١٩)
ه - درباره اختلاف و اتفاق
٧٣ ص
(٢٠)
خوانندگان گرامى!
٨٤ ص
(٢١)
تو اى آقاى بدبين به دين
٨٤ ص
(٢٢)
مريضى خودت را معالجه كن
٨٥ ص
(٢٣)
باز هم درباره اتفاق
٨٧ ص
(٢٤)
ترجمه اين فتوى
٩٢ ص
(٢٥)
اى برادر مسلمان سنى
٩٤ ص
(٢٦)
وتو اى برادر مسلمان شيعه اماميه
٩٥ ص
(٢٧)
باز هم سخنى درباره اتحاد مسلمين
٩٨ ص
(٢٨)
نبايد افراط شود
١٠٣ ص
(٢٩)
باز هم جامعه سازى اسلام
١٠٥ ص
(٣٠)
اسلام و عوامل تمدن
١٠٩ ص
(٣١)
حكومت
١١٥ ص
(٣٢)
اسلام را دوباره زنده كنيد تا مسلمانان زنده شوند!
١٢٠ ص
(٣٣)
اى مسلمان غيور
١٢٢ ص
(٣٤)
خواننده عزيز!
١٢٢ ص
(٣٥)
اى برادر من
١٢٤ ص
(٣٦)
انقلاب اسلامى سيد جمال الدين
١٢٧ ص
(٣٧)
وطن دوستان توجه كنند
١٣٥ ص
(٣٨)
خواننده عزيز مسلمان
١٣٩ ص
(٣٩)
ديگران چه مى گويند؟
١٤٠ ص
(٤٠)
فعلا چه كار كنيم؟
١٤٥ ص

فوايد دين در زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩ - فايده چهارم تحريك حس اجتماعى

٥- و نيز آن‌حضرت مى‌فرمايد:

من سر مؤمناً فقد سرنى و من سرنى فقد سرالله،

يعنى هر كسى مؤمنى را خوشحال كند مرا خوش نموده و هر كس كه مرا خوش بگرداند خداوند را راضى نموده است. صفحه ١٨٨، ج ٢، اصول كافى.

٦- و هم حضرت ايشان قرار يك روايت مى‌فرمايد:

انا و كافل اليتيم كهاتين،

من و سرپرست يتيم مانند اين دو انگشت (انگشت بزرگ و انگشت شهادت) با هم در بهشتيم.

٧- از اميرالمؤمنين على (ع) در نهج البلاغه نقل شده:

ان الله عباداً يخصهم الله بالنعم لمنافع العباد فيقرها فى ايديهم ما بذلوها فاذا منعوها انزعها منهم ثم حولها الى غيرهم.

صفحه ٥٥١ جلد ١١ الوسائل.

همانا از براى خداوند بندگانى هستند كه آن‌ها را براى منافع بندگان فقير خود مخصوص نعمت‌ها گردانيده و اين نعمت‌ها را در دست‌هاى بندگان (با نعمت) خود باقى مى‌گذارد تا هنگامى‌كه آن‌ها را بر فقراء بذل مى‌كنند و وقتى كه آن‌ها از دادن نعمت‌ها خوددارى كنند خداوند نعمت‌ها را از آنان خواهد گرفت و به ديگران تحويل خواهد داد.