عجايب و مطالب - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٩ - ٢٣٠ حكمت حكم حجاب و دلايل لزوم آن

٢. ادله روايى: در روايات متعددى از پيشوايان معصوم (ع) آمده كه آنچه برزنان پوشاندن آن لازم نيست و براى مردان نگاه به آن مواضع، بدون شهوت حلال است، صورت و دستهاست. در بعضى احاديث به جاى موضع، زينت هاى موجود در اعضا به عنوان اشاره به اعضا ذكر شده ا، از جمله در روايتى معتبر زراره از امام صادق (ع) نقل مى كند كه مراد از الاماظهر منها در آيه شريفه عبارت است از سرمه و انگشتر. كه منظور موضع سرمه يعنى چشم و صورت، و موضع انگشتر يعنى دست است. در حديثى ديگر ابوبصير مى گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم راجع به قول خداوند ولايبدين زينتهن الا ماظهرمنها كه مراد چيست؟

حضرت در پاسخ فرمودند: «انگشتر و مشك.» كه اشاره به موضع آنهاست.

٣. اجماع: اجماع و ضرورت بين همه مسلمانان، اعم از شيعه و سنى، برلزوم پوشش عورت مرد و كل بدن زن غير از موارد استثناست. جميع فقها به اين مطلب با اندك تفاوتى فتوا داده اند. التبه اين اجماع مستند به آيات و روايات است، براى مثال، مرحوم سيد محسن حكيم مى نويسد: «واجب است زن تمام بدن خود را بپوشاند به دليل اجماع بلكه بالاتر، ضرورت دين.

٤. سيره متشرعه: مردان و زنان مسلمانان از زمان حضور معصومان (ع) تاكنون، نسل به نسل معتقد و ملتزم به مراعات حجاب با كيفيت مذكور بوده اند و در هيچ برهه اى از تاريخ اسلام اين سيره منقطع نشده است و در زمان ائمه اطهار (ع) نيز مورد تاييد و تاكيد بوده است.

٥. عقل و عرف عقلا: عرف انسان ها نيز از گذشته بر پوشش بوده است. البته عقل و عرف حد دقيق حجاب را مشخص نمى كند ولى اصل پوشش را