عجايب و مطالب - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٢ - ٢٣٦ «سيا» و تجارت مواد مخدر

درارتباط نزديكى با امريكا- در عمليات كنترل كار مى كرد. برنامه ريشه كن كردن مواد مخدر يك پوشش آشكار بود، چرا كه از اكتوبر سال ٢٠٠١، كشت ترياك و خشخاش به شدت افزايش يافته است. حضور نيروهاى خارجى در افغانستان هيچ تاثيرى بر ريشه كنى كشت خشخاش نداشت. همان طور كه توسطUNDP تصريح شده است، تحريم طالبان، بدون ترديد سرآغاز كمبود هروئين در پايان سال ٢٠٠١ بود.

هروئين، تجارتى چند ميليارد دالرى است كه به خاطر منافع زيادش حمايت ميشود. بدون ترديد يكى از اهداف پنهان جنگ، بازگرداندن تجارت مواد مخدر، همانند گذشته به سازمان سيا و كنترل مستقيم بر روى مسير عبور مواد مخدر بود. بلافاصله پس از حمله اكتوبر ٢٠٠١، قسمت ترياك به طور مداوم افزايش يافت. در آغاز سال ٢٠٠٢ قيمت ترياك در هر كيلوگرام، ١٠ برابر بيشتر از قيمت آن در سال ٢٠٠٠ بود. در حكومت طالبان، توليد ترياك به ١٨٠ تن رسيد، اما در سال ٢٠٠٢ و در حكومت حامد كرزى كه حامى آن امريكاست، اين مقدار به ٣٤٠٠ تن افزايش يافت. در حاليكه رسانه هاى گروهى مشغول برجسته سازى مبارزه ميهن پرستانه كرزى برضد طالبان بودند، فراموش كردند، يادآورى كنند كه كرزى با طالبان همكارى داشته است. كرزى همچنين در ليست حقوق بگيران يكى از بزرگترين شركت هاى نفتى آمريكا يعنى يونيكال قرار داشت. در حقيقت، از اواسط دهه ٩٠ ميلادى، كرزى به عنوان مشارو و لابى كننده شركت يونيكال در مذاكرات با طالبان فعاليت كرده بود. طبق نوشته روزنامه سعودى الوطن: «كرزى از دهه ٨٠ ميلادى مأمور