و در صفحه ٣٢ و ٤٨٣ آن: ان تجصيص القبور والصلاة عندها يشبه تعظيم الأصنام بالسجود لها، والتقرب اليها؛ گچ كردن قبرها و نماز خواندن در نزديكى آن‌ها شباهت به تعظيم بت‌ها و سجده كردن براى آن‌ها و تقرب جستن به آن‌ها را دارد.

صنعانى در كتاب تطهير الاعتقاد من ادران الالحاد، ص ٣٨، مى‌گويد: هؤلاء القبريون‌[١] سلكوا مسالك المشركين حذو القذة بالقذة. طرف‌داران قبرها بدون كم و كاست، به راه‌هاى مشركين رفته‌اند.

و در صفحه ٣٢ آن مى‌نويسد: ان تسمية القبر مشهداً، ومن فيه ولياً لا يخرجه عن اسم الصنم والوثن ... نام‌گذارى قبر به مشهد و صاحب قبر را به ولى، او را از نام بت بيرون برده نمى‌تواند (يعنى تعمير قبر و زيارت آن بت‌پرستى است).

در صفحه ٣٤ مى‌گويد: اگر بپرسى آيا كسانى كه به قبرها و اولياء اعتقاد دارند مشركانند؟ مى‌گوييم بلى، آنچه از مشركين پديد آمده از اينان نيز به وجود آمده و باهم برابرند، بلكه در اعتقاد و انقياد و بندگى پيشى گرفته‌اند پس فرقى ميان‌شان نيست.

ابن تيميه مؤسس مذهب وهابيت در كتاب «اقتضاء الصراط المستقيم مخالفة أصحاب الجحيم» ص ٤٥٧ مى‌نويسد: شيطان بسيارى از مردم را فريب داده است، و عمل بد آنان را زينت داده و از اخلاص دين براى پروردگارشان، آنان را به سوى انواع شرك لغزانده است، به سفر و زيارت رضاى غير خدا را قصد مى‌كنند و به غير خدا رغبت مى‌كنند و به سوى قبر پيغمبر يا صحابى يا مرد صالح شد رحال مى‌كنند.

در صفحه ٣٣٤ چنين قلم‌فرسايى مى‌كند: اگر به نماز خواندن در نزديكى بعضى از انبيا و يا صالحين قصد تبرك به نماز در آن مكان را داشته باشد، عين دشمنى با خدا و رسول و مخالفت با دين خدا است، و بدعتى است كه خدا به آن اذن نداده است.

[١] القبوريون