به اينها مى‌گوييم: در باره‌ى اين آيه مباركه كه در قصه‌ى اصحاب كهف وارد شده است چه مى‌گوييد: «قالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلى‌ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً» (الكهف: ٢١). و از قرآن ردى بر آن‌ها ظاهر نمى‌شود بلكه امضاى آن مستفاد مى‌گردد، باقى ماند بحث در باره بعضى احاديث كه مورد استدلال واقع شده است.

اول: قاتل الله اليهود، اتخذوا قبور أنبيائهم مساجد فلا تتخذوا قبرى هذا من بعدى مسجدا.

ظاهر روايت اين است كه قبر را سجده‌گاه خود قرار داده بودند و حضرت از آن نهى فرمود، نه اينكه كنار قبر مسجد ساختن ممنوع باشد، و گرنه اشكال بر همه مسلمانان است كه نزديك قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله نماز مى‌خوانند و وهابى‌ها كه فعلا به كمك ديگران بر اماكن مقدسه مسلطاند نيز مردم را از نماز خواندن در مسجد نبوى جلوگيرى نمى‌كنند.

در كتاب «الفقه على المذاهب الاربعة» مى‌گويند: مكروه است كه بر قبر خانه يا گنبد يا مدرسه و يا مسجد ساخته شود بنا بر اين ساختن بناء بر قبور حرام نيست تا چه رسد به شرك، بلكه مكروه است و گفته مى‌شود كه يهود و نصارى قبرهاى پيامبران خود را قبله قرار مى‌دادند و پيامبران خود را مى‌پرستيدند كه مسلمانان چنين كارى نمى‌كنند.

دوم: در صحيح مسلم از أبى الهياج اسدى نقل مى‌كند: قال لى على بن ابى طالب: ألا أبعثك على ما بعثني عليه رسول الله (ص) أن لا تدع تمثالا إلا طمسته و لا قبرا مشرفا إلا سويته.

آيا ترا به سوى كارى نفرستم كه رسول خدا (ص) مرا به سوى آن اعزام داشت؟ هيچ تصويرى را نگذارى مگر اين‌كه آن را محو كنى و نه گور بلندى را مگر اينكه آن را مساوى و برابر سازى.

در تمام شهرها و دهات عربستان تصاوير وجود دارد و دكانهاى جداگانه متعددى براى تصاوير زنان و مردان اختصاص داده شده است و حكومت وهابى هيچ گونه جلوگيرى نمى‌كند و عكس مسئولان دولتى هميشه در روزنامه‌ها چاپ مى‌شود و گويا هيچ حديثى وجود ندارد ولى قبور ائمه بقيع و سائر بزرگان اسلام را كه تعظيم آن‌ها از شعائر الله و معالم دين اسلام است تخريب مى‌شود كى باور كند كه توطئه‌