همه موجودات مادى از چند عنصر مركب مى‌باشد، اتم‌ها مركب از اجزاى سه گانه مشهور (الكترون، نوترون و پروتون) تركيب يافته‌اند. از نظر فلسفى همه يا اكثر موجودات ممكن مركب از وجود و ماهيت هستند، ماهيت انسان به گفته‌ى طلاب مبتدى مركب از حيوان و ناطق است.

تركب از خود اقسامى‌دارد كه بيان آن‌ها درين جا براى اكثر خوانندگان ما، لزومى ندارد، خداوند واجب الوجود در ذات و حقيقت خود بسيط و بى‌جزء است.

دليل اول‌

جزء غير از كل است و هر مركب در وجود خود به جزء خود نيازمند است، اگر واجب الوجود مركب باشد محتاج به غير خود (هريك از اجزاء) مى شود، و احتياج عين امكان است كه با واجب الوجود بودن منافات دارد.

دليل دوم‌

هر مركب خارجى به فاعل تركيب احتياج دارد كه عين مخلوقيت است و واجب الوجود مخلوق نيست.

دليل سوم‌

مركب از اجتماع اجزا به وجود مى‌آيد و وجودش قبل از وجود اجزاء و اجتماع آن‌ها معقول نيست در حالى كه خداوند اول الاولين است. بعضى از دانشمندان اين قسم از توحيد را به احديت و نوع اول را به واحديت نام‌گذارى كرده‌اند.

وحدانيت يعنى دو تا يا بيشتر نيست، احديت يعنى جزء ندارد، معلوم نيست كه كسى از ارباب و پيروان اديان و مذاهب صراحتاً «به تركب خداوند قايل شده باشد و شايد در احديت شركى بروز نكرده باشد، ولى لازمه‌ى اعتقاد كسانى كه خداوند را جسم مى‌دانند (نعوذ بالله) اين است كه خداوند (ج) در پندار باطل آنان مركب است.