ابن تيميه بنيان‌گزار وهابيت «در محكى ص ٦٤ الرسالة التدميرية» مى‌گويد: متكلمين از اين لفظ (كه خدا مثل و شبيه و شريك ندارد) قصد نفى بلندى خداوند را بر عرشش و جدايى و امتياز او را از خلق‌اش قصد مى‌كنند، و امثال اين معانى كه مستلزم نفى خدا و تعطيل او مى شود.

او در محكى كلمات خود متكلمين (علماى عقايد اسلامى) را تكفير مى‌كند، ببينيدكه خود او چه مى‌گويد، او خدا را بالاى عرش مى‌داند و او را از خلقش ممتاز نمى‌داند، او خدا را جسم مى‌داند. به به! به اين مسلمانى.

نقل مى‌كنند كه وهابى ها معتقداند:

١- خداوند دو دست دارد (بل يداه مبسوطتان).

٢- داراى چند چشم است (و اصنع الفك باعيننا).

٣- و نشستن دارد؛ (ثم استوى على العرش).

٤- در آسمان است؛ (أ آمنتم من فى السماء)

٥- رو دارد؛ (فثم وجه الله).

٦- رفت و آمد دارد؛ (و جاء ربك و الملك صفا صفا).

٧- مى‌خندد (ان الله ضحك، ص ٢٣٠، كتاب الايمان ابن تيميه).

٨- پاى دارد (حتى يضع رب العزة فيها رجله).

٩- انگشتان دارد (ان الله جعل السموات على اصبع من اصابعه و الارض على اصبع و الشجر على اصبع و الثرى على اصبع، و سائر الخلق على اصبع ... (كتاب التوحيد محمد بن عبد الوهاب»

او ظواهر آيات و روايات را درست نمى‌فهمد و همين است خداشناسى و عقايد وهابى‌ها!!!، اين حضرات قصد دارند مسلمانان را به چنين توحيدى راهنمايى كنند!!!.