توحيد اسلامى و نظرى بر وهابيت - ناشناخته - الصفحة ٦٠ - فصل سوم زيارت اموات چگونه است

قسم ششم و هفتم از نظر عقلى هرچند بيهوده و باطل است و حتى اگر سوال با اعتقاد به خداوندى طرف باشد موجب شرك مى‌شود ولى بدون اعتقاد مذكور حرام نيست.

فصل سوم: زيارت اموات چگونه است‌

رفتن بر سر قبول اموات به دو صورت انجام مى‌گيرد:

يكى براى دعا و اتحاف به روح مؤمن و ديگرى براى تعظيم و طلب شفاعت؛ مانند زيارت قبر حضرت پيامبر اكرم (ص) و اين زيارت گاهى مقارن با لمس و بوسيدن ضريح مبارك آن حضرت مى‌شود.

آيا اين عمل حرام است يا جايز، و حتى راجح و مستحب؟ پس از وفات آن حضرت صحابه و تابعين به زيارت مرقد آن حضرت مشرف مى‌شدند و دعا مى‌كردند و اين عمل بين مسلمانان رايج بوده و كسى انكار نمى‌كرد و همين مقدار براى رجحان زيرات كفايت مى‌كند.

ولى احمد بن عبد الحليم بن عبد السلام بن عبد الله بن تيمية الحرانى آمد و آن را حرام نمود، او ادعا كرد: سفر كردن به سوى قبور و بوسيدن و دست زدن به آن‌ها و شفاعت خواستن از صاحب قبر حرام است، حتى زيارت قبر نبى خاتم (ص) و بوسيدن و لمس آن عبادت است و عبادت غير خدا موجب شرك!!!.

من نمى‌دانم در اين فتوا تعمدى در كار بوده يا اشتباه صورت گرفته است؟ و الله العالم.

اولًا فرض كنيم اين عمل حرام باشد، ولى كدام عاقل نمى‌داند كه هر حرام موجب شرك و كفر نيست، و گرنه كسى مسلمان باقى مانده نمى‌تواند.

آيا راستى شرك فروشان نمى‌دانند كه زيارت قبر نبى اكرم (ص) شرك نيست، شرك عبادت غير خدا است يعنى خضوع در مقابل يك فرد به عنوان رب و خالق بعضى از امور، آيا زائران مدينه منوره و هر مرقد متبركه‌ى ديگر در مقابل قبور حضرت پيامبر اكرم (ص) و اوليا به عنوان رب سجده مى‌كنند؛ يا آن را به عنوان رسول خدا و ولى خدا تعظيم مى‌كنند؟ كجا شد مفاد آيه مباركه‌ى‌ «وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ» (الحج: ٣٢). آيا بالاترين شعائر الله حضرت پيغمبر و مرقد منور او نيست؟!