در جواب مطلب سوم او مى‌گوييم كه تفسير اله به آنچه كه او كرده هيچ يكى از اهل علم آن را ثابت نداسته و اختراع خود اوست. اله يا به معناى خالق و يا به معناى معبود است و عبادت نيز مطلق تعظيم نيست، بلكه تعظيم مقرون به قصد خالقيت و مربوبيت طرف است، كه در مقصد گذشته آن را از قرآن مجيد بدست آورديم.

جواب مطلب چهارم او از جواب اجمالى بدست آمد.

و بطلان پنجم او را در حاشيه ذكر كرديم. و بعدا نيز متعرض آن مى‌شويم.

فصل دوم: اقسام دعا و ندا

موضوع اساسى اين است كه عبادت غير خداوند- چنانچه سابقا بيان شد- شرك است و موجب خروج از اسلام و خلود در جهنم و در اين موضوع هيچ اختلافى ميان مسلمانان نيست. ولى بحث مهم و سرنوشت ساز در صغراى اين كبرا است، كه آيا دعا و نداى غير خداوند عبادت آن غير شمرده مى‌شود يا نه، آيا طلب و استغاثه و تضرع و استشفاء از غير خدا عبادت تا شرك تحقق پيدا كند يا نه؟

دعا (خواستن) و ندا و استشفا و طلب و امثال آن از خود اقسامى‌دارد كه براى واضح شدن مطلب بيان آن‌ها لازم است تا خواننده بهتر به مغالطه و بطلان پندار وهابى‌ها متوجه گردد:

١- دعا و طلب از مخلوق زنده در امور عادى كه قدرت انجام آن را دارد؛ مانند اينكه از يك فرد بخواهيم «اى فلانى به من آب بده» «فلان چيز را بيار» «يك صد افغانى روپيه يا ريال قرض بده» و امثال آن.

٢- دعا و طلب از مخلوق زنده در امور عادى كه قدرت آن را ندارند مانند تقاضاى قرض از فقير و كار كردن از مريض و امثال آن.

٣- دعا و طلب از مخلوق زنده در امور غير عادى كه توانايى آن را داشته باشد؛ مانند اينكه از جن يا ملايكه يا انسان كامل مانند نبى و ولى باران بخواهيم، چيزى را از شهر دور به يك دقيقه حاضر