در صحيح داود ابن فرقه كه مضمره است چنين آمده است: ينزّل فيها ما يكون من السه‌نة الى السّنة من موت او مولود قلت له الى من؟ فقال الى من عسى ان يكون، انّ النّاس فى تلك الّيلة فى صلاة و دعاء و مسالة و صاحب هذ الامر فى شغل تنزّل الملائكة اليه بامور السّنة من عروب الشّمس الى طلوعها من كلّ امر سلام لّه هى ان يطلع الفجر.

لكن در صحيح محمد بن مسلم امام مى‌فرمايد: ملائكته و كتبه (نويسندگان) به آسمان دنيا نازل مى‌شوند پس مى‌نويسند حوادث سال را .... در صحيح ابن مسكان عن الصادق (ع): نزلت الملائكة و الرّوح و الكتبة الى سماء الدّنيا فيكتبون ... و يؤكّده صحيح زراره عن الباقر (ع) حاكيا قول رسول اللّه (ص):

سألتمونى عن ليلة القدر و لم اطوها عنكم لانّى لم اكن بها عالما ...

بهرحال اگر ملائكه در آسمان اول نازل شوند و حوادث سال را بنويسند حرفى نداريم و اگر بزمين بيايند و بنويسند اين سوال پيدا مى‌شود كه بر كى نازل مى‌شوند و اين معلومات را در اختيار كى قرار مى‌دند (من كلّ امر)- علم هرچيز را بكى مى‌سپارند منزل عليه كيست؟ در اينجا جز امام زمان (ع) هيچ فردى صلاحيت اين مقام را ندارد و نه احدى از ارباب مذاهب آن را براى كسى ادعاء كرده‌اند و آيه جز بر مذهب شيعه قابل انطباق نيست.

(يازدهم) روح كه بعد از ملائكه ذكر شده كيست؟ ظاهرا مراد روحى باشد كه امام صادق (ع) در صحيح ابى بصير مى‌فرمايد مخلوقى است بزرگتر از جبرئيل و ميكائيل با پيغمبر بوده و به او خبر ميداد و او را تسويد ميكرد و با امامان بعد از پيامبر نيز است، و روايات ديگرى نيز آنرا تأييد ميكند و اسمش روح القدس است.