بارى عظمت خداوند لا يتناهى است و او خالق و رب همه اشيا است و قادر بر هرچيز، تنها او مستحق عبادت و پرستش است و مسلمان نبايد جز خدا كسى را بپرستد و همين است درسيكه قرآن مكرر در مكرر بمردم ميدهد و شكى در آن نيست. در پايان به اين فرمايش امام جعفر صادق (ع) كه بسند صحيح از آنجناب روايت شده است توجه كنيد: بندگان بر سه قسم‌اند: مردمى كه خدا را از روى ترس عبادت ميكنند، و اين عبادت بردگان است، و مردميكه خداوند عز و جل را براى ثواب خواستن پرستش ميكنند و اين عبادت مزدوران است و مردميكه خداوند عز و جل را از روى محبت و دوستى عبادت ميكنند و اين عبادت آزادگان است و برترين عبادتها.

بارى محبت با خداوند مهربان و فياض بالاترين درجات ايمان و اساس عبادت است. «و هل الايمان الا الحب»؟

نيست ما را بجز از وصل تو ديگر هوسى‌		اين تجارت ز متاع دو جهان ما را بس‌
يار با ماست چه حاجت كه زيادت طلبيم‌		دولت صحبت آن مونس جان ما را بس‌
نيست بر لوح دلم جز الف قامت يار		چكنم حرف ديگر ياد نداد استادم‌
سايه طوبى و دلجوئى حور و لب حوض‌		بهواى سر كوى تو برفت از يادم‌
خلاف طريقت بود كاولياء		تمنا كنند از خدا جز خدا

وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‌

١- تمام كائنات بشمول انسان در هر لحظه محتاج به اضافه و امداد خداوند است، ماهيّت امكانى همانگونه كه در ابتدا محتاج به اراده خداوند و ايجاد اوست در ادامه وجود خود نيز چنان است، و انسان بمقتضاى سعه وجودى و وسعت تمايلات خود بيشترين احتياج را به خارج خود دارد كه بايد بر اساس قانون عليت و رشته اسباب نيازهاى خود را تأمين كند و مسبّب الاسباب خداوند است، و همين است معناى ضرورت استعانت و كمك‌خواهى از خداوند.