مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٩٥ - نيابت و وكالت در قربانى

مسأله ٨٩١) كسى كه در حال احرام است و هنوز براى خود حلق يا تقصير نكرده مى‌تواند وكيل شود و براى ديگرى قربانى نمايد.

مسأله ٨٩٢) كسى كه حجّ نيابتى انجام مى‌دهد مى‌تواند براى قربانى شخص ديگرى را وكيل كند. در اين صورت وكيل نيّت مى‌كند كه قربانى مربوط به حجّى است كه موكّل او از طرف موكّلش انجام مى‌دهد، ولى نيّت وكيل كافى نيست و نايب هم بايد نيّت كند.

مسأله ٨٩٣) اگر كسى بدون وكالت گرفتن از ديگرى برايش قربانى كند در صورتى كه رضايت او را احراز كرده باشد به گونه‌اى كه مى‌داند اگر بفهمد راضى است، كفايت مى‌كند؛ هرچند قربانى كردن با اذن قبلى موافق با احتياط است.

مسأله ٨٩٤) كسى كه بايد براى خود قربانى كند يا از طرف ديگرى براى قربانى كردن وكيل شده هرگاه شك كند كه آيا ذبح را انجام داده يا نه، بايد قربانى كند.

مسأله ٨٩٥) كسى كه براى قربانى كردن از طرف ديگرى وكيل شده، مى‌تواند وكالت ذبح را به ديگرى واگذار كند، مگر اين كه وكيل شده باشد كه خودش شخصاً عمل را انجام دهد.

مسأله ٨٩٦) اگر كسى پس از بريدن رگهاى چهارگانه و در حالى كه حيوان هنوز زنده است سر آن را جدا كند، مرتكب كار حرام شده، ولى ذبيحه حلال است و كفايت از قربانى مى‌كند.