مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٩١ - شرايط حيوان قربانى
نهم: در اصل خلقت، بىبيضه نباشد.
مسأله ٨٧٢) اگر جز حيوان ناقص، حيوانى براى قربانى كردن يافت نشود، چنانچه نقص حيوان، خصىّ بودن باشد بعيد نيست كه قربانى كردن آن كفايت كند، ولى احتياط مستحبّ آن است كه حيوان خصىّ را ذبح كند و حيوان سالمى را هم در بقيّه ماه ذىحجّه همان سال و اگر ممكن نشد در سال ديگر ذبح كند، يا اين كه پس از ذبح حيوان خصىّ، ده روز هم روزه بگيرد. ولى اگر نقص حيوان چيزى جز خصىّ بودن باشد حتّى اگر نقص، كوبيدن بيضه حيوان يا تابيدن آن باشد بنابر احتياط واجب بايد علاوه بر ذبح حيوان ناقص يك قربانى سالم هم در بقيّه ماه ذىحجّه همان سال و اگر ممكن نشد در سال ديگر ذبح كند. و احتياط بهتر آن است كه علاوه بر اين، ده روز هم روزه بگيرد.
مسأله ٨٧٣) اگر شاخ خارجى حيوان، بريده يا شكسته باشد مانعى ندارد. مقصود از شاخ خارج، شاخ سخت و سياهى است كه به منزله غلاف و جلد شاخ داخل- كه سفيد رنگ است- مىباشد.
مسأله ٨٧٤) اگر گوش حيوان قربانى، شكاف يا سوراخ داشته باشد، مانعى ندارد، ولى احتياط آن است كه اين گونه نباشد.
مسأله ٨٧٥) اگر حيوانى را به گمان اين كه صحيح و سالم است ذبح كرد و بعد معلوم شد كه بيمار يا ناقص بوده، كافى نيست و بايد دوباره قربانى كند.