مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٨٣ - الف - سنگ زدن به جمره عقبه

هشت يا نُه سنگ زده، به شكّ خود اعتنا نكند.

مسأله ٨٤٧) اگر پس از ذبح يا تراشيدن سر، در اصل اين كه آيا به جمره سنگ زده يا در عدد سنگ‌ها ترديد نمايد، به شكّ خود اعتنا نكند. همچنين اگر در روز به جمره سنگ بزند و در شب در اصل اين كه آيا به جمره سنگ زده و يا در تعداد سنگ‌ها شك نمايد، به شكّ خود اعتنا نكند.

مسأله ٨٤٨) اگر پس از پايان سنگ زدن به جمره، شك كند كه آيا سنگ‌ها را درست انداخته يا نه، بنابر صحّت بگذارد. بلى اگر شك كند كه آيا آخرين سنگ به جمره برخورد كرده يا نه، بايد آن يك سنگ را اعاده كند، ولى اگر بداند كه سنگ به جمره برخورد كرده امّا احتمال بدهد كه شايد سنگ قبلًا توسّط خود او يا ديگرى به جمره پرتاب شده يا آن را با پا انداخته باشد، به شكّ خود اعتنا نكند.

مسأله ٨٤٩) در حال سنگ زدن به جمره، طهارت از حدث و خبث شرط نيست، و سنگ‌هايى كه به جمره زده مى‌شود نيز لازم نيست پاك باشد.

مسأله ٨٥٠) سنگ زدن به جمرات، نيابت بردار است، بنابراين براى بچّه‌ها، بيماران و كسانى كه به علّت عذرى مانند اغما و بى‌هوشى، خودشان نمى‌توانند به جمرات سنگ بزنند، مى‌توان نايب گرفت.