مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٠٣ - ج - حلق يا تقصير

مقدارى از موى خود را كوتاه كند و هم مقدارى از ناخن‌ها را.

مسأله ٩٢٦) سر تراشيدن و تقصير، عبادت است؛ بنابراين بايد علاوه بر قصد، همراه با نيّت خالص از ريا و خودنمايى و به انگيزه اطاعت از فرمان خداوند انجام گيرد و اگر كسى در اين كار قصد و نيّت نداشته باشد يا آن را از روى ريا و خودنمايى انجام دهد، صحيح نيست و محرّمات احرام با تقصير يا حلق باطل، بر انسان حلال نمى‌شود.

مسأله ٩٢٧) حاجى مى‌تواند خودش حلق يا تقصير را انجام دهد يا اين كار را به ديگرى واگذار كند، ولى خودش بايد نيّت كند و بهتر است كسى هم كه كار به او واگذار شده نيّت كند.

مسأله ٩٢٨) كسى كه وظيفه او تنها سر تراشيدن است اگر سرش مو نداشته باشد هرگاه تيغ را بر سر خود بكشد كفايت مى‌كند.

مسأله ٩٢٩) كسانى كه ميان حلق و تقصير مخيّرند، اگر سرشان مو نداشته باشد بايد تقصير كنند و اگر اصلًا مو نداشته باشد حتّى موى ابرو بايد قدرى از ناخن خود را بگيرند و اگر ناخن هم ندارند هرگاه تيغ را بر سر بكشند، كافى است.

مسأله ٩٣٠) تراشيدن ريش علاوه بر آن كه كارى بر خلاف احتياط است، كفايت از تقصير نمى‌كند.

مسأله ٩٣١) در تقصير، اكتفا كردن به چيدن موى زير بغل و زير شكم، محلّ اشكال است.