مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٨٠ - الف - سنگ زدن به جمره عقبه
ديگران؛ بنابراين اگر كسى اين كار را از روى ريا و خود نمايى انجام دهد، علاوه بر آن كه معصيت نموده، عملش باطل است و بايدآن را با قصد قربت اعاده نمايد.
٢- انداختن سنگها؛ يعنى بايد طورى سنگها را به جمره بزند كه عرفاً سنگ انداختن صدق كند، بنايراين اگر كسى نزديك جمره برود و سنگها را بر جمره بگذارد، كافى نيست.
٣- سنگها بايد در اثر انداختن به جمره بخورد، بنابراين اگر كسى به گونهاى سنگ بيندازد كه به خودى خود به جمره نمىرسد ولى برخورد با سنگ ديگرى سبب شود تا سنگ به جمره برخورد كند، كافى نيست. ولى اگر سنگ به جايى غير از جمره بخورد و كمانه كند و به جمره برسد كافى است.
٤- تعداد سنگ ريزهها بايد هفت عدد باشد.
٥- سنگها را بايد يكى يكى و پشت سر هم بيندازد، در اين صورت حتّى اگر هر هفت سنگ با هم به جمره برخورد كند، كافى است، ولى اگر همه سنگها يا تعدادى از آنها را با هم بيندازد، كافى نيست و همه سنگهايى كه اين گونه پرتاب كرده، يك سنگ حساب مىشود، حتّى اگر با هم به جمره برخورد نكنند، بلكه يكى پس از ديگرى به جمره برسد.
مسأله ٨٣٦) سنگها بايد با دست انداخته شود، بنابراين سنگ