در این آیه دو مطلب را باید مورد دقت قرار داد: یکی اینکه «جلباب» چیست و نزدیک کردن آن یعنی چه؟ دیگر اینکه آنچه به عنوان علت و فایده این دستور ذکرشده که «شناخته شوند و مورد آزار واقع نشوند» چه معنی دارد؟.

اما مطلب اول: در اینکه جلباب چه نوع لباسی را میگویند کلمات مفسرین و لغویین مختلف است و به دست آوردن معنای صحیح کلمه دشوار میباشد.

در المنجد مینویسد:

الْجِلْبابُ: الْقَمیصُ اوِ الثَّوْبُ الْواسِعُ..

جلباب پیراهن یا لباس گشاد است.

در مفردات راغب که کتاب دقیق و معتبری است و مخصوص شرح لغتهای قرآن نگاشته شده است میگوید:

«الْجَلابیبُ: الْقُمُصُ وَ الْخُمُرُ» (یعنی پیراهن و روسری).

قاموس میگوید:

وَالْجِلْبابُ کسِرْدابٍ وَ سِنّمارٍ: الْقَمیصُ وَ ثَوْبٌ واسِعٌ لِلْمَرْأَةِ دونَ الْمِلْحَفَةِ اوْ ما تُغَطّی بِهِ ثیابَها مِنْ فَوْقٍ کالْمِلْحَفَةِ، اوْ هُوَ الْخِمارُ..

جلباب عبارت است از پیراهن و یک جامه گشاد و بزرگ کوچکتر از ملحفه و یا خود ملحفه (چادر مانند) که زن به وسیله آن تمام جامههای خویش را میپوشد، یا چارقد.

در لسان العرب مینویسد: